Chronologie van de Belgische A-nummers


Snel naar:

A-nummers worden in het gros van de Europese landen gebruikt om de autosnelwegen te benoemen die binnen hun grenzen gelegen zijn. BelgiŽ introduceerde deze nummers aan het eind van de jaren 1960, een periode waarin de aanleg van een groots autosnelwegennet voorbereid werd. Voorheen gaf men aan autosnelwegen een naam (bijvoorbeeld de 'Koning Boudewijnautosnelweg', de 'Autoroute de Wallonie' of simpelweg de 'autosnelweg Brussel - Oostende') of men noemde ze bij hun toenmalige E-nummer (dit was ondermeer het geval bij de E3).

De A-nummers droegen tot ca. 1975 een louter administratieve functie. Op de autosnelwegen bleek de vermelding van een wegnummer geen noodzaak; hoogstens verschenen langs de autosnelwegen de E-nummers op een bordje (als routebevestiging). Allicht werden wegnummers voor het eerst systematisch op wegwijzers geplaatst naar aanleiding van de nieuwe wegcode, die sinds 1 december 1975 geldig is.

Portaal op de Antwerpse ring, ca. 1970. A-nummers werden in deze periode compleet achterwege gelaten.
Portaal op de Antwerpse ring

BelgiŽ opteerde er op dat moment voor om primair de E-nummers aan te duiden. Deze kenden reeds een geschiedenis van ruim twee decennia (Verklaring van GenŤve, 1950) en waren bekend bij het publiek. Terwijl quasi alle landen in Europa later systematisch hun nationale A-nummers gingen bewegwijzeren, heeft BelgiŽ heeft tot op de dag van vandaag vastgehouden aan het Europese verdrag. A-nummers behielden hun administratieve functie, en werden slechts op de wegwijzers geplaatst wanneer een E-nummer niet voorhanden was.

Portaalwegwijzer op knooppunt Cheratte, eind jaren 1970. Alle uitvalswegen vanuit Luik droegen een E-nummer, behalve de autosnelweg naar Antwerpen. Die laatste werd dan ook met zijn A-nummer aangegeven.
Portaalwegwijzer op knooppunt Cheratte

Welke gedachte er schuilt achter de A-nummering van de autosnelwegen, is moeilijk te achterhalen op basis van de huidige nummers. Men kan een sequentieel genummerd 'spinnenweb' van snelwegen rondom Brussel ontwaren; de toekenning van de nummers hoger dan A12 lijkt min of meer willekeurig geschied te zijn. Aan de hand van de chronologie op deze pagina's valt echter een duidelijker systematiek af te leiden.

  1. Vanaf de invoering van de A-nummers tot in 1974 kwam het nummer van de autosnelwegen hoofdzakelijk overeen met dat van hun parallelle rijksweg.
  2. In 1974 schakelde men over op een sequentiŽle nummering voor alle autosnelwegen (en niet enkel voor degene die vanuit Brussel vertrekken). Merkwaardige uitzondering hierin is de A54 Nijvel-Charleroi, die zijn nummer van vůůr 1974 behouden heeft. Men voerde tegelijk driecijferige nummers in om de korte autosnelwegen te benoemen.
  3. Door tracťwijzigingen of het afvoeren van geplande autosnelwegen ontstonden er tenslotte gaten in de nummering.

Snel naar:
Terug naar boven | Bronverantwoording | A0 - A9 »
Algemene wegenpolitiek vanaf de 18e eeuw en totstandkoming van het (autosnel)wegennet Besluitvorming en aanleg van de Belgische autosnelwegen Ontwikkeling van het autosnelwegennet jaar per jaar in kaart gebracht Links naar andere websites over wegen en infrastructuur Voor alle vragen, opmerkingen en suggesties Hťt forum over weginfrastructuur en verkeer in BelgiŽ en Nederland